थोपाहरूले सजिएको
हर्ष बिस्मतका, आँशु पसिनाका
सरापेकै छ मनको कपासले
यो बाहिरी खोल कहिले सम्म जोगाऊ?
आज मेरो सिरानीले खाट फेर्दै छ
फरक ओछ्यान, फरक सिरानीहरू माझ
दर्जिको आशीर्वाद पैँचो मागी
कयौँ सपनाहरू सुरू गर्दै छ।
सिरानीकथा
· · 1 min read
सम्बन्धित साहित्यRelated Literature
मानव सृष्टि !
मान्छे भएर जन्मिनु मात्रै, मानव हुनु होइन रहेछ, अरूको आँसु देखेर पनि आफ्नो बाटो लाग्नु होइन रहेछ। कसैको…
देशमा केही हराएझै लाग्छ
गोपाल बा,क्षेत्रप्रताप बा देशमा केही हराएझै लाग्छ। कलम लिएर आवाज उठाउनेलाई गोली हान्ने सरकार कलिला नानीहरूको बलात्कारीलाई फाँसी…
फलाम की कपास
कहिले काहीँ सोच्ने गर्छु, कुन चाहिँ भारी होला १ किलो फलाम की, १ किलो कपास की त भारी…
मलाई थाहा छ
(मलाई) थाहा छैन पाइला, सर छन् गतिमा । वृक्ष को पात झैँ, झर्छन् ऋतुमा ।। नेत्र त मेरा,…