मन परेन मलाई यो जवानी,
जब आफ्नै परिवार भेट्न
मिति तोक्नुपर्छ भने
म त्यही यादहरूको आँगनमा रमाउन चाहन्छु।
बाबाको हात समाई,
आमाका मायालु शब्द सुन्दै,
न चिन्ता थियो, न जिम्मेवारी,
घर नै मेरो सिंगो संसार थियो।
आज समय छ, तर फुर्सद छैन,
मानिस छन्, तर भेटघाट छैन।
सपना पूरा गर्ने दौडमा,
कतै आफ्नै घर छुट्दै गएको छ।
यादहरूको आँगनमा
· · 1 min read
सम्बन्धित साहित्यRelated Literature
शब्द र स्वार्थ
प्रशंसाका ती मीठा शब्दहरू कानमा मधुरो संगीतझैँ बज्छन् तर आत्माको कुनामा कतै चिसो सन्नाटा पनि जन्माइदिन्छन्। “तिमी निकै…
मानव सृष्टि !
मान्छे भएर जन्मिनु मात्रै, मानव हुनु होइन रहेछ, अरूको आँसु देखेर पनि आफ्नो बाटो लाग्नु होइन रहेछ। कसैको…
देशमा केही हराएझै लाग्छ
गोपाल बा,क्षेत्रप्रताप बा देशमा केही हराएझै लाग्छ। कलम लिएर आवाज उठाउनेलाई गोली हान्ने सरकार कलिला नानीहरूको बलात्कारीलाई फाँसी…
फलाम की कपास
कहिले काहीँ सोच्ने गर्छु, कुन चाहिँ भारी होला १ किलो फलाम की, १ किलो कपास की त भारी…