मानव सृष्टि !

मान्छे भएर जन्मिनु मात्रै, मानव हुनु होइन रहेछ, अरूको आँसु देखेर पनि आफ्नो बाटो लाग्नु होइन रहेछ। कसैको हातमा रोटी छैन भने, उसलाई दोष होइन, साथ दिऊँ, कसैको मन दुःखेको छ भने, एकछिन उसको कुरा सुनिदिऊँ। छोरीलाई छोरी भएकै कारण कहिल्यै कमजोर नठानौँ, महिनावारीजस्तो प्राकृतिक कुरालाई लाज होइन, सामान्य मानौँ। धनी गरिब, ठूलो सानो यी सबै नाम त समाजले दिएका हुन्, दुःख पर्दा आँसु सबैका उस्तै, खुसी हुँदा मुस्कान सबैका उस्तै हुन्। ठूलो घर बनाउनुभन्दा पहिले ठूलो मन बनाउन सिकौँ, अरूलाई बदल्न खोज्नुभन्दा आफैँबाट परिवर्तन सुरु गरौँ। अन्त्यमा, हामीले कति कमायौँ भन्ने होइन, हामीबाट कति मुस्कान बाँडियो, कति मनलाई सहारा मिल्यो सायद मानवताको अर्थ त्यही हो।